نیایش

 

                  نیایش

     کنار قفس طرقه بودم     

                                    چشمانش بسته بود  

                                                           صدا بی رنگ  بود    

                                    و ان ترنم آرام نیاز بود . . .

     چشمانم را ببستم  

                           یا لطیف 

                                      سبک شدم ...                                    

             یا مهربان 

                        من بالا رفتم...

                یا ستار       

                            یا عزیز  

                                           یا دوست  

                                                              یا........

           مقابل در هزارم ایستادم

                                                       دیگر هیچ یادم نیامد           

                                                                                        به طرقه که نگاه کردم 

                                          سوخته بود...

                                                                                خرداد ۱۳۸۰

/ 0 نظر / 5 بازدید